Burada olduğumu  unutma… 

//

 Binlerce kilometre gelirken  taşıdığın yük yetmiyor gibi ulak oluşların…   Nasıl olacak bilmiyordun, bir yolunu bulacağını biliyordun. 

Tek bir  cümle  yankılandı sahilde / gönlünde/ evrende;  “ben geldim” 

Ne  varsa  içinde bak nasıl  dağıldı / aktı ..

  Zehir  de   neşe de  bizimdir.  Dediğin / diyeceğin günü hatırla..

Bizim olanı  yeniden tanımla..   Bizim olanı hatırla.. 

Çık  artık o  çukurdan / kuyulardan.. 

Sevdanın insanı getireceği bir sınır / bir sahil  oldu hep, bunu hiç düşünmedin, düşünemezdin de…

Bir  sarmaşık dolanmış ruhuna… 

Özgürlüğün tılsımlı bir hali bu.. 

Vurulunca  düşmeyen,  pes  etmeyen,  vazgeçmeyen, şu haline bak…  

İster  gurur duy ; ister gülümse..

….

Ve  sonra ki süreçte; 

Yüreğine  bir darlık gelirse  bu   ANı   hatırla.

Kumlara  bastığında  içinde  dağılan  kederin  dönüşümünü hatırla.. 

Parmaklarına  toplu iğneler batıyor gibi  sıcak / serin o kılcal  hissi hatırla..  

Kirpiğinden kaskın vizörüne akan o dalgayı / damlayı hatırla…  

Burada olduğumu unutma…

” Ben geldim”   deyişindeki  o  coşkuyu  / yok oluşu hiç unutma…

//Henüzyaşanmamışolandır//