Bu bir yol masalıdır..

Rotalar da seyir hali de bahanedir.

Yolu Aşk a çıkan faniler için gökyüzü bulunmaz hint kumaşıdır.

Bilinen  tek gerçek; kim ki unutmak(?) için yollara düşer, Sevdalıdır.

Yola çıkarken  o  Afet* su döker arkasından,  aynı Afet  gözden kaybolur.  Gözden  kaybolan gönülden kaybolmazdı. Bunu da bilsindi.

O nunla  nerelere  gitmeli temalı bir yolculuktu.

Dünyanın hangi ucuna gitse iki kiraz mesafesindeydiler.   

Biri sigarayı bırakacaktı dğeri bu gerzek saklambacı.  

Sonrasını  biliyordu  tüm evren, ( bu iki gerzek de bilecekti)  big bang den beri süregelen serüven bir kez daha  hayat bulacaktı.  Buluşma  kaçınılmaz, kavuşma en  ferah feza ve kokulu olacaktı.  

Onca  akıl almaz  şey  olurken  güzel şeyler de  olacaktı.  Neydi ; bir güzellik, derinlikle  kavuşursa bu eşsiz  olurdu.  (Olacaktı;  Daha değildi. )

//

İnsan ırkı ya  karanlıklarda  kalırdı  / kaybolurdu ya da  kuyularda;  yeryüzünde bir  halka,  kalbi kuş tüyünden hafif insanları  kuyulardan kurtarmak için dönüyordu/ hem o  duygunun hem bu bilginin etrafında .   Bu  seyirin bu dönüşün yakıtı /  enerjsi/ esini tek bir  kelime ile ifade  edilirdi;  Aşk; gündüz tabiatta gece aynalarda görülürdü; bazen rüyalarda duyulurdu o  kelime. 

Düşünce balonları belirir; 

O şimdi hangi koordinatlardan geçiyor kim bilir…  

O  benden vazgeçemez  kalbinde olduğumu da bilir.

*Hiç bir macera seni Görmek kadar heyecanlı olmayacak bunu da bilsindi.